Η πόλη Dongtan προγραμματίζεται για το νησί Chongming, που βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Yangtz, ο οποίος εκβάλλει στη θάλασσα της ανατολικής Κίνας. Γύρω από τον ποταμό βρίσκεται η Σαγκάη, η μεγαλύτερη από τις 5 πόλεις στην περιοχή του δέλτα του ποταμού και μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες στον κόσμο.

Το Chongming, το τρίτο σε μέγεθος νησί στην Κίνα (120000 εκτάρια), είναι μια γεωργική περιοχή με πολύ λιγότερο κόσμο από την ευρύτερη περιοχή. Ο πληθυσμός του αυξάνεται μετά την ολοκλήρωση της γέφυρας και σήραγγας από τη Σαγκάη.

Η Dongtan, που σημαίνει ανατολική θάλασσα, απευθύνεται στη νοτιοανατολική άκρη του νησιού, καλύπτοντας 8600 εκτάρια. Όταν η κατασκευή ολοκληρωθεί, προβλέπεται να ζουν στα χωριά του 500000 κάτοικοι. Η πρόθεση του έργου είναι να προσελκύσει και εταιρείες, ώστε να προσφέρουν εργασία στους κατοίκους του νησιού.

Το project σχεδιάστηκε το 2005 από την παγκόσμια σχεδιασμού, της μηχανικής και των επιχειρήσεων, εταιρεία συμβούλων, την Arup, η οποία δημιούργησε ένα γενικό σχέδιο με κατευθυντήριες γραμμές αειφορίας. Στόχος ήταν η υλοποίηση του έργου όσο το δυνατόν πιο κοντά στο ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα και μηδενικά απόβλητα. Η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να επιφέρει αύξηση της βιωσιμότητας σε μια περιοχή γεμάτη ρύπανση και συνωστισμό.

Η Dongtan τιμολογήθηκε ως η πρώτη στον κόσμο οικολογική - πόλη, η οποία θα στεγάσει ανθρώπους σε πράσινα κτίρια. Τα οικοδομήματα αυτά τροφοδοτούνται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως ανεμογεννήτριες, βιοκαύσιμα καθώς και από την ανακύκλωση οργανικών υλικών. Θα υπάρξει, λοιπόν, ένα κέντρο εφοδιασμού, το οποίο θα παρέχει ενέργεια σε όλη την πόλη. Έτσι το κάθε κτίριο μεμονωμένα θα επιβαρύνει το περιβάλλον λιγότερο από το συνηθισμένο. Η Arup υποστηρίζει ότι τα κτίρια της, λόγω της καλής μόνωσης και του εφοδιασμού με ενεργειακά αποδοτικό εξοπλισμό, θα χρησιμοποιούν 66% λιγότερη ενέργεια, εκπέμποντας λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα κατά 350000 τόνους ετησίως. Τα οικοδομήματα διαθέτουν επίσης πράσινες στέγες, ενώ το νερό φιλτράρεται με δυνατότητες αποθήκευσης για άρδευση και διάθεση των αποβλήτων. Μερικά από τα επεξεργασμένα απόβλητα χρησιμοποιούνται ως λίπασμα στις βιολογικές εκμεταλλεύσεις της πόλης, ενώ δεν υπάρχει χώρος υγειονομικής ταφής. Η κατάρριψη των αστικών στερεών αποβλήτων και λυμάτων θα παράγουν βιοαέριο, μια άλλη πηγή ενέργειας. Η Dongtan θεωρείται το καλύτερο σημερινό μοντέλο για την πράσινη κινέζικη πολεοδομία.

Η Arup σχεδιάζει την ενίσχυση των υφιστάμενων υγροτόπων με την επιστροφή των γεωργικών γαιών στην αρχική κατάσταση του, ώστε να δημιουργηθεί μία ζώνη ανάμεσα στην πόλη και τον υγροβιότοπο, με στενότερο το σημείο του buffer, με πλάτος 3,5 χιλιόμετρα. Μόνο περίπου το 40% του εδάφους της πόλης θα κατασκευαστεί με βάση και ο σχεδιασμός αυτός έχει στόχο να αποτρέψει τη δημιουργία ρύπων από τις παρακείμενες περιοχές του υγροβιότοπου.

Τα τρία χωριά που αποτελούν την πόλη συναντώνται σ' ένα εμπορικό κέντρο. Η Dongtan διαθέτει μια συμπαγή διάταξη, που ελαχιστοποιεί την ανάγκη για μηχανοκίνητες διαδρομές μέσα στην πόλη. Όλες οι κατοικίες βρίσκονται σε απόσταση 7λεπτης διαδρομής με τα πόδια από τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Για τις επιχειρήσεις, τα σχολεία, τα νοσοκομεία προβλέπεται εύκολη πρόσβαση. Η Arup ισχυρίζεται μάλιστα ότι με τη δυνατότητα της πρόσβασης αυτής μειώνονται οι αποστάσεις ταξιδιού, οπότε και οι εκπομπές ρύπων.

Οι επισκέπτες θα πρέπει να παρκάρουν έξω από την πόλη, ενώ οι μεταφορικές επιλογές μέσα σ' αυτήν περιορίζονται στο ποδήλατο, το περπάτημα, τα λεωφορεία που χρησιμοποιούν ως καύσιμο το υδρογόνο, καθώς και τα ταξί νερού με ηλιακή ενέργεια. Οι βάρκες θα χρησιμοποιούν ένα δίκτυο των καναλιών και λιμνών. Όλα τα οχήματα λειτουργούν με μπαταρίες ή καύσιμα υδρογόνου. Αυτά τα ενεργειακά αποδοτικά μέσα μετακίνησης δεν θα εκπέμπουν αέρια που 8α αυξάνουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Παρ' όλες τις προϋποθέσεις και κατάλληλες συνθήκες βιωσιμότητας, η πόλη αντιμετωπίζει ορισμένα προβλήματα. Ενώ η έναρξη της κατασκευής προγραμματιζόταν για το 2006, λόγω διαφόρων καθυστερήσεων το έργο ξεκίνησε το 2009 και δεν θα αποπερατωθεί ως το 2050. Ταυτόχρονα η δύσκολη πρόσβαση στο τμήμα του νησιού, δημιουργεί αμφιβολίες για την ολοκλήρωση του σε όλη του την κλίμακα. Τέλος, ο στόχος του έργου, η προσπάθεια δηλαδή επίτευξης του ώστε να είναι φιλικό στο περιβάλλον, αυξάνει το κόστος κατασκευής, με αποτέλεσμα η πόλη να είναι προσιτή μόνο από τους πλουσιότερους.